Cineaste en beeldend kunstenares Marion Guillard duikt terug in vijftien jaar aan verzamelde beelden. Vogels, Amerikaanse landschappen, familiearchieven, herinneringen aan een lichaam dat tegelijk gehaat en begeerd werd. Een boulimie aan beelden, aan leven. Marion Guillard was eerst gefascineerd, maar daarna verzadigd door haar werk als natuurcineaste. Nu stelt ze vragen bij de bevroren schoonheid die natuurbeelden opleggen, net zoals de dwingende normen die haar eigen lichaam heeft ondergaan, getekend door fatshaming. Wat doen wij met beelden? En wat doen zij met ons?